Mikołajki 2014 - przedstawienie

Nadszedł czas, że mogliśmy poznać nasze umiejętności współpracy we wspólnocie oraz talent aktorski. Zgodnie ze zwyczajem musieliśmy zrobić przedstawienie, które przedstawia w zabawny sposób każdego z ojców w klasztorze. Najpierw wzięliśmy się więc za napisanie scenariusza, co było najtrudniejszym zadaniem. Nasz spektakl ukazywał furtę klasztorną gdzie bracia Damian I Brunon rozmawiali ze sobą szukając kogoś do festiwalu Pax et bonum. W czasie rozmów wchodziliśmy na scenę prezentując współbraci przy odpowiednich piosenkach- Oto nasz skład i odgrywane role:

Mateusz: Br.Damian [później też jako Mikołaj]

Marcin K.: Br. Brunon

Obaj bracia byli ubrani na ciepło, siedzieli na furcie i komentowali występy.

Marcin P. :

O. Mateusz - śpiewał i grał na wiolonczeli

O. Kunibert - grał na organach

Siostra 2 - tańczyła gospel

O. Bartłomiej- spacerował w trakcie piosenki, "więc chodź pomaluj mój świat" a następnie poszedł po Mikołaja.

Saturnin:

O Gwardian - (w koronie i z panoramą Jerozolimy) rozmawiał z br. Kefasem

O. Eliasz - wygłosił fragment swojego charakterystycznego kazania

O.Bernard - Z żółwiem na głowie przeczytał „relacje z meczu „

Darek:

O. Augustyn-grał metal na gitarze

O. Emmanuel- szybko śpiewał

O. Bronisław- dyrygował siostrom

O. Paulin- opowiedział o swoim życiu "jak to jest być katechetą"

Francesco:

Br. Kefas- rozmawiał z O. Gwardianem.

Br. Jan- pytał się o temperaturę i przyniósł kożuch Damianowi.

Postulant- wszedł na furtę po klucze.

Siostra 2- tańczyła gospel razem z drugą siostrą

O. Jeremiasz- cytował wiersz w różnych językach.

Mamy nadzieję że naszym współbraciom podobał się kabaret, który przygotowaliśmy.Oprócz ojców odwiedziło nas też dwóch Arabów, którzy najwyraźniej bardzo chcieli nas zobaczyć skoro przyjechali z tak daleka. Po przedstawieniu Mikołaj rozdał pierniki, które wcześniej sam piekł i zaczął oczywiście od O. Wacława jako przedstawiciela ojców z naszego klasztoru. Na koniec była jeszcze mikołajkowa rekreacja, będąca najlepszym etapem tego dnia, który będziemy dobrze wspominać

Przygotowania do przedstawienia :  

Oto nasz "ojciec Mateusz"

Nasz magister o .Augustyn.....

Oraz bracia Damian i Brunon.

Ach te nerwy przed próbą.....

Pax et bonum ?

Jak to? Siostry za naszą klauzurą ?

"Siostra Francesca" poznaje obsługę komputera...

Przy próbie nakrył nas "prawdziwy" magister, więc musieliśmy skorzystać z jego pomocy

Czyżby  to byli bracia bliźniacy ?

"O Jeremiasz" uczy się czytać z kartki.

Ogłoszenia parafialne.

Nasza furta klasztorna.

Pozostałości po naprawie naszego dachu:

                                   

A to już samo przedstawienie:

Przyszli nasi goście.....

A oto najznakomitsi z nich :

Kim jest ten oturbaniony jegomość ?

Ten Arab chyba lubi jeść kebaby...

Jest i Puszek !

Wicemagister prezentuje swoją potęgę....

Po występie nadszedł wreszcie czas na prezenty...

I na koniec zdjęcia  naszej wspólnoty :

Śluby wieczyste współbraci

Zaproszeni przez dwóch współbraci- Makarego i Rocha, na ceremonię złożenia przez nich ślubów wieczystych ruszyliśmy do Wrocławia, żeby móc samemu uczestniczyć na uroczystej Mszy Świętej, a jednocześnie wspomóc ich swoją modlitwą. Uroczystości przewodniczył nasz Ojciec Prowincjał Alan Brzyski. Cieszymy się, że nasi współbracia na zawsze złożyli śluby Panu Bogu i należą od tej pory na stałe do zakonu Braci Mniejszych.Na ceremonię byli też zaproszeni Ojcowie z zakonu Cystersów, oraz nasi współbracia z nowicjatu w Borkach Wielkich, do którego mamy nadzieję wkrótce trafić. Po Mszy Św. Udaliśmy się na obiad, po czym ruszyliśmy jeszcze odwiedzić Rodziców Darka. Po takim podwójnym posiłku z napełnionymi brzuchami wróciliśmy do Kłodzka.

                                     
\
                                     

                                     

                           

                               

Szersza relacja i więcej zdjęć  na stronie naszej Prowincji.

Inwazja Mikołajkowa

Jak co roku, tak i teraz, każdy z nas pojechał do różnych miejsc rozdawać prezenty dzieciom.

Najpierw poszliśmy wybrać sobie odpowiedni strój na wyjazd i podzieliliśmy się na cztery grupy po dwóch. Było więc trzech Mikołajów (jeden z nich pojechał do dwóch miejscówek), a każdy z nich miał swojego pomocnika. Wyszliśmy więc na ulice szukać grzecznych dzieci. Nasi Mikołaje: Marcin K, Mateusz, i Francesco mieli pełne ręce roboty (i prezentów), na szczęście pomocnicy Marcin P, Darek i Saturnin pomogli w rozdawaniu podarunków. Trzeba jednak współczuć dzieciom, które odwiedził nasz współbrat Francesco, bo tak się wystraszyły (Francesco jako jedyny z mikołajów nosił maskę i oto efekt), że nie wiemy czy za rok jeszcze nas zaproszą. Tak czy inaczej, spełniliśmy nasz obowiązek i resztę roku mamy urlop. Jeden z naszych biskupów prawdopodobnie wyjedzie do słonecznej Italii, by tam odpocząć i nabrać sił po spotkaniu z gromadą dzieci oraz  ustąpić miejsca innemu Mikołajowi, który miejmy nadzieję za rok również skutecznie "rozweseli" grupę najmłodszych.

Każdy z nas odpowiednio przygotowuje się do wyjścia.....

 Mikołaj nr 1- Marcin K.

 Jego Ekscelencja biskup Mateusz.  

 A oto nasz strach na dzieci.  

                                                                   

kandydaci na biskupów.

Co to za maskarada ?... ja też chcę !

        Nasz magister pokazał swoje prawdziwe oblicze....

                                

Nie wolno drażnić Mikołaja !

                 

Tagiego "biskupa" trzeba ekskomunikować !

A to już inne wyznanie...

Biskup Marcin wpadł z wizytą duszpasterską do naszego Wicemagistra....

A nasze miasto zaszczycił swoją obecnością biskup Mateusz.

Wyjazd do Ścinawki

W celu pomocy bliźnim i lepszym zapoznaniu się z otwartością naszego zakonu, udaliśmy się w siedmiu do domu pomocy dla młodzieży i dorosłych w Ścinawce. Na początku po serdecznym przywitaniu przez Siostrę opiekującą się chorymi, wypiliśmy niezbędną kawę. Po takim paliwie poszliśmy zapoznać się z naszymi braćmi i siostrami, którzy też rozpoczynają adwent. Naszym zadaniem było pomóc im w przygotowaniu dekoracji w tamtejszej sali. Najpierw obejrzeliśmy przedstawienie o „kluczach do nieba”. Była to historia o królu, który szukał swojej drogi do nieba. Po rozmowie z aniołem, zaczął więc szukać własnych kluczy, którymi okazały się dobre uczynki. Po skończonym spektaklu podzieliliśmy się na sześć grup - jedni zajęli się robieniem adwentowych lampionów inni przygotowaniem tytułowych kluczy. Mieliśmy też okazję zapoznać się z osobami, z którymi współpracowaliśmy. Gdy skończyliśmy zajęliśmy się segregowaniem kluczy według numerów, co było dla niektórych z nas nie lada wyzwaniem. Wspólnie jednak daliśmy radę i mogliśmy w nagrodę posłuchać talentu muzycznego naszego współbrata Francesca, który zagrał i zaśpiewał po włosku pieśń „o Najwyższy Boże nasz” co było chyba dla większości ulubionym punktem naszego spotkania. Po gorących owacjach przyszła chwila na najważniejszy czas - adorację Najświętszego Sakramentu który został przyniesiony z kaplicy do naszej sali. Po krótkim czasie ciszy i modlitwy pożegnaliśmy się ze wszystkimi wierząc, że jeszcze ich odwiedzimy. Kontakt z drugim człowiekiem okazał się dla nas owocny, więc mamy nadzieję że w przyszłości będzie więcej podobnych spotkań.

  Oczywiście nie mogło zabraknąć słodyczy przed „pracą”.

O. Augustyn przemawia do ludu i.......

Oto efekt.

Gwóźdź programu-Występ wokalny gwiazdy naszego postulatu.

Chwilowe pożegnanie z Siostrą....

I oczywiście zdjęcie pamiątkowe